Waarom ga ik hardlopen?
Omdat op de bank zitten altijd nog kan. Het geeft mij de kans echt lang alleen te zijn. Dan gaat dat hardlopen over van sport naar zen/ meditatie. Klinkt maf maar het past bij het sterke psychologische effect dat lopen op mij heeft. Er zijn mensen die met yoga of mindfulness bereiken wat ik in het hardlopen vind. Ik vermoei mijn lichaam op een voor mij fijne manier. Ik ben buiten en slaag erin door het lopen mijn gedachten op een rijtje te zetten. Da’s voor een creatief hoofd een uitkomst.
Waar veel mensen lopen misschien vooral als tijdverlies zien, is het voor mij de brandstof om mijn hoofd op een goede manier draaiende te houden. Dan komen de inzichten vanzelf.
Het is filosoferen tijdens het stappen zetten
De gedachten kronkels laten gaan, nadenken, overdenken. Loslaten en soms weer opnieuw iets verzinnen in je hoofd. Blij worden door in je vakantie je sportspullen te maken. De nieuwe wereld op je hardloopschoenen mogen ontdekken. Daarna smaakt het ontbijt altijd beter.
Van discipline naar walvis🐳
We hebben als mens niet alleen inspirerende helden nodig, maar ook gewone, haalbare voorbeelden. En er is zoveel meer haalbaar dan je denkt. Omdat het vooral om discipline draait. Door elke dag je best te doen zet je telkens weer een stapje verder in het bereiken van je doel. 1% groet per dag. Het is als de vraag ‘hoe eet je een walvis?’ Stukje voor stukje.
Altijd weer die tijd en prioriteit
Het hardlopen heeft mij als mens gevormd want het brengt balans. Het klinkt paradoxaal, want om te lopen heb je tijd nodig. Maar als je die tijd maakt, ben je helderder, ondernemender en creatiever op veel andere gebieden.
Vaak is het een kwestie van prioriteit.
- Hoe belangrijk is een gezond lichaam voor jou?
- Hoeveel zomers heb je nog? En probeer daar iets mee te doen.
- Kom buiten.
- Leef.
- Beweeg.
Daarna mag je weer aan de M&M’s.
Wereldstappen zetten is klein beginnen
Ik ben nog nooit thuisgekomen na een training dat ik dacht: zonde van de tijd. Ik hoop dat ik deze (gezonde) houding de komende jaren kan vasthouden.
Net als de slogan van Asics: een gezonde geest in een gezond lichaam.
Ik blijf (leiderschaps)trainingen geven en coaching rondom de thema’s (persoonlijk) leiderschap, communicatie en samenwerken. Mijn marathon als metafoor.
Alle deelnemers, cliënten, teams en organisaties probeer ik te overtuigen hoe haalbaar een schijnbaar onhaalbaar doel kan zijn. Als je het maar aanpakt zoals een zakelijk project. Ik laat zien hoeveel gelijkenissen er zijn tussen succes op het werk en een sportieve prestatie. In beide gevallen is het mijn doel ze te laten zien, ervaren hoe je grote doelen aanpakt. Nu alleen nog wat discipline en motivatie.
Want al kun je een plan niet van motivatie alleen laten afhangen, het helpt natuurlijk wel.
Iedereen = uniek en toch zijn we allemaal gelijk
HET LEVEN IS NET ALS HARDLOPEN
Met mijn beide voeten op de grond en het hoofd in de wolken.
Zo wil ik altijd door het gaan. En ik hoop dat jou dat ook lukt. Vergeet niet: jij bent de ontwerper van je eigen leven. Je zult er geen spijt van krijgen.
Om een groot doel te hebben, heb je een heel klein beetje ontevredenheid nodig.
- Waar ben je een beetje ontevreden over?
- Wat wil je gaan aanpakken?
En klaar zijn met het gedram in je eigen hoofd.
Ook ik start onzeker en vol zekerheid aan de marathon.
Doen is het nieuwe starten aan de wedstrijd
De twijfel die toeslaat.. waar begin ik aan? Maar ik weet dat ik het kan.
Het lichaam is sterker dan de geest. Playlist op de oren en draven maar, je bent potverdikke in Japan.
You didn’t come this far,
to only come this far….
Ik heb geen plan B.
Ik mag het doen in mijn eigen plan, weten dat ik dit kan. Voor Kika de wereld verkennen, kinderen kankervrij maken voor de toekomst. Daarvoor zet ik – voor hen en voor mezelf – mijn beste beentje voor.
Onderweg mezelf tegenkomen, mezelf een knuffel geven en door.🚀
EN HOE IS DIE MARATHON GEGAAN?
Voor de start al een prestatie geleverd door EUR 9.650,- op te halen voor Kika. Iedere kilometer die ik mag rennen, draagt bij aan een toekomst met betere zorg en meer hoop voor kinderen en hun familie. Daar mag ik, met al mijn zenuwen in het startvak al trots op zijn.
Want zenuwachtig, dat ben ik. Aan het supportteam ligt het niet. Mijn coach Rob Veer, fijne knijper Björn Hodes, naaldengigant Erna, de kapper, de slager, Schoenexpert Han, Ampika de scheur en trekezel, lieve vrienden, familie, Maurice die met deze gespannen hork de zaterdag door mag komen en de tenenhakker😄 Mijn beste schakel in communicatie, Margreet voor deze blog check en emo steun.
De aanloop was prima maar door blessure wat minder in de training. Dus ik sta uitgerust – maar tot de bilnaad gespannen – bij de start. Vanaf daar mag ik deze marathon meer gaan genieten van mezelf.
Genieten van het avontuur, rennen op de klinkers van Japan. Alles uit mezelf halen en trots zijn op wat ik per kilometer al heb bereikt én op wat ik ga doen.
ZO GING DE MARATHON VAN TOKIO 2025
Zo, met de beentjes in het vet lig ik op het bed. Het is 22:05 de avond na de marathon van Tokio. Het is voor mij volbracht. Ik mocht dit keer EUR 9.650,- binnenhalen voor Kika. Daar hoef ik dan alleen die 42km en 195meter voor te rennen. Hoe was het in één woord? #intens
Zelfs op zaterdagavond nog twijfelen over de schoenen en uiteindelijk Tante AI gevraagd wat te doen. Ben geen warmteloper, kijk en dan heeft zo’n tante wel schoenadvies😉(zie onder). Haar advies en opgevolgd, tante is een topwijf.
Door de warmte van 23 graden was het een pittige klus maar wat is Tokio prachtig en was zijn de Japanners mooie mensen. Alles is er keurig geregeld, zonder gedoe, op orde en structuur het startvak in en dan weet je het. Daar gaan staan en dan weten: het duurt best wat kilometers.. Komt er onderweg nog een man met een hamer? Of vrouw mag ook, dat oe et lech oet géét.
De run is nooit meer dan 17 centimeter. Dat is de afstand tussen je oren, want het lichaam kan dit alles wel aan. Alleen begint je hoofd zich ermee te vermoeien.
Ina, je gaat te snel, zoek je zen, blijf in je ritme, gewoon de 1e 5km snel, daarna een gewoon duurloopje tot 32km. En dan er nog een laatste 10km wedstrijd van maken.
Hartslag tot 21km tot 150, daarna max 155.Tuurlijk Rob(de coach), zo makkelijk. Bij spanning en onzekerheid dan toch rustig blijven. Ik moet zo weinig mogelijk energie verspillen en op tijd eten en drinken.
Vooral aan mezelf denken en mijn foute playlist met kansloze muziek. Ik hou ervan. Das ist Wahnsinn, Staying alive, Ruggengraat, Zwaar leven, You’re unbelievable, Sweet Caroline en dan op weg naar de finish met ‘Ik heb een heel zwaar leven’ van Brigitte Kaandorp. Met een beetje humor en doorzettingsvermogen kom je een heel eind.
En die man/vrouw met hamer? Niet meegemaakt,maar vanaf 32km zuinig gaan lopen, de marathon gezond uitlopen was m’n motto na een beroerde voorbereiding. Iets met heupblessure en getrut.
In de voorbereiding maar max. 17 km gelopen en dan gaan voor 42. Dus vertrouwen op m’n mentale weerbaarheid. Hier naar aanloop van deze marathon veel aan gewerkt, de kop op orde houden en niet geloven wat het hoofd weer roeptoetert.
Je kan stoppen, ga naar een dixie, wandelen? Bij km 38 is de prik op, ik kijk naar de verkeersborden waar ik naartoe ga rennen, daarna wat wandelen. Het is wat het is. Ik zie een andere Kikarunner bij km 40 en denk: “Oh nee, weer naar boven lopen, zoooooo geen zin meer in vals plat.”
Het is een kronkel in mijn hoofd, ik zit nl. al in mijn laatste kilometer. Ik word enorm emotioneel. Ik flik het gewoon, ik ben er bijna.
Nooit eerder heb ik zo moeten huilen omdat ik er ben. Morgen de sterfdag van pa. Misschien liep ie toch wel mee.
Op dit nummer kwam ik de finish over, toch weer kinderstemmen in m’n oren. You did it. Opgeven is geen optie. Voor kinderen met kanker niet en voor mij vandaag niet. Samen met de Kika lopers 200.905,28 opgehaald. Het leven is mooier zonder kanker. Het was mijn wedstrijd, het waren mijn benen en wat de rest heeft gedaan maakt voor mijn persoonlijke doel niet uit. Ik kwam met een dikke smile en tranen in mijn ogen over de finish.
En wat ga je vandaag doen voor een ander?
X Ina
TANTE AI
Ina hier, vrouw van 51 jaar. Ik ga de marathon van Tokio lopen. het wordt 23 graden. Welke schoenen zou je me aanbevelen de Asics Gel Nimbus lite 3, maat 42,5 of Hoka Skyward X maat 44?
Copilot: Antwoorden voor u genereren… Verzonden door Copilot:
Wat geweldig dat je de marathon van Tokyo gaat lopen! 🎉 Hier zijn enkele overwegingen voor beide schoenen:
ASICS Gel Nimbus Lite 3
- Voordelen:
- Nadelen:
Hoka Skyward X
- Voordelen:
- Nadelen:
Gezien de temperatuur van 23 graden en de lange afstand, zou ik de ASICS Gel Nimbus Lite 3 aanbevelen vanwege hun lichtgewicht en comfortabele pasvorm. Ze bieden voldoende demping en stabiliteit voor een marathon, wat belangrijk is om blessures te voorkomen en je comfortabel te houden. Veel succes met je marathon!
