Inlikken, veel duimpjes zijn lekker
Inlikken, veel duimpjes en likes krijgen van je mensen, is iedereen het met je eens? Daar mag je flink van gaan balen.
Elke stem kan het verschil maken, maar dan moet je die wel horen natuurlijk. Hoe voorkom je dat je mensen zich inhouden, de ja maar…..momenten?
En hoe vraag je om feedback, niks doen is natuurlijk wel leuker dan omgaan met pittige woorden om samen beter te worden.
Een vette bek
Al zijn wij Nederlanders niet op ons mondje gevallen, je medewerkers niet het achterste van hun tong zien. Dat is volstrekt menselijk, je zal er maar ontslag door krijgen of geen ‘vriendje’ zijn van de eindbaas.
Maar openhartige gesprekken worden alleen maar belangrijker, vertelt Harvard-prof Amy Edmondson. Ze noemt besluiten en acties van het management in de huidige onzekere en complexe wereld van vandaag gewoon ‘weddenschappen’. Als leider leiden of gokken. Daar heb je ‘kwalitatief goede gesprekken nodig’.
Zie onder een hippe, oude cartoon (uit de New Yorker) van vijftig jaar oud waarop een glimlachende baas staat. Hij heeft om goedkeuring gevraagd. Je ziet iedereen ja zeggen maar van binnen droeftoeteren. .
En echt positief zijn die niet, maar vast nog wel herkenbaar.
In Twente zeggen we dan 'Joa Joa'
‘Joa, joa…’ Dat kan van alles betekenen: instemming, maar evengoed ‘het zal wel’. Alleen ingewijden kennen het verschil.
Dat menneke op rechts als leider, lacht wel, maar zou janken als ie gedachten kon lezen. We zijn zo bezig met de ‘Ja’ knikkers, want die zijn makkelijker, leuker en slimmer. Aldus de ego leider. Want je leert er geen drol van.
‘Leiders moeten juist teleurgesteld zijn
als hun team het met ze eens is.’
Maar ja, dan moeten we dat wel gaan uitspreken. AI kan nog geen stripwolkjes boven mensen zetten in vergaderingen maar wie weet! Gedachten kun je nog altijd niet lezen. Je team dan domineren om te durven? Commando’s geven om zich uit te spreken? Helaas. Dat werkt niet. Wat dan wel?
Je raadt het al: een belangrijke factor voor kwalitatieve gesprekken is psychologische veiligheid. Zorgen dat je met genoeg Caring (veiligheid, verbinding en vertrouwen) & Daring (aanmoediging, uitdaging en experimenteren/ risico) de gesprekken aangaat.
“Je moet van een putter geen papegaai willen maken”
Een gesprek van hoge kwaliteit is dus niet stilzitten, joa, joa knikken. Maar een gesprek waarbij je collega’s elkaar onderbreken, miepen en zeuren, of alleen maar zichzelf willen horen, is dat ook niet.
Wat is het dan wel? Dit zijn de kenmerken van gesprekken met hoge kwaliteit:
- Niemand houdt relevante ideeën, vragen of zorgen achter. Iedereen is gefocust en betrokken op de inhoud. Er wordt geluisterd en bijgedragen.
- Alle deelnemers doen hun uiterste best om te bepalen wanneer het nuttig is om zich uit te spreken. Helpt het de discussie vooruit, of de groep of de organisatie?
- Ideeën worden op een heldere wijze naar voren gebracht, ondersteund met bewijzen of voorbeelden. Er worden goede vragen gesteld gericht op meer uitleg en begrip krijgen. Voorstellen en vragen stellen zijn in balans.
- Het leren en de vooruitgang zijn wederzijds. Er wordt steeds betere informatie uitgewisseld. Het gesprek verloopt gedisciplineerd, rationeel, gestructureerd. ‘Je komt er aan het einde slimmer uit dan je erin ging.’
En voor dit soort gesprekken is leiderschap nodig. Want het lezen en doen is net wat te makkelijk. Leiderschap is nog steeds een ambacht en de taal van transitie spreken is een uitdaging op zich.*
Druk op de pauzeknop
Een gesprek van hoge kwaliteit is dus niet stilzitten en ja knikken. Maar een gesprek waarbij je collega’s elkaar onderbreken, miepen en zeuren, of alleen maar zichzelf willen horen, is dat ook niet.
Wat is het dan wel? Dit zijn de kenmerken van gesprekken met hoge kwaliteit:
- Niemand houdt relevante ideeën, vragen of zorgen achter. Iedereen is gefocust en betrokken op de inhoud. Er wordt geluisterd en bijgedragen.
- Alle deelnemers doen hun uiterste best om te bepalen wanneer het nuttig is om zich uit te spreken. Helpt het de discussie vooruit, of de groep of de organisatie?
- Ideeën worden op een heldere wijze naar voren gebracht, ondersteund met bewijzen of voorbeelden. Er worden goede vragen gesteld gericht op meer uitleg en begrip krijgen. Voorstellen en vragen stellen zijn in balans.
- Het leren en de vooruitgang zijn wederzijds. Er wordt steeds betere informatie uitgewisseld. Het gesprek verloopt gedisciplineerd, rationeel, gestructureerd. ‘Je komt er aan het einde slimmer uit dan je erin ging.’
En voor dit soort gesprekken is leiderschap nodig. Want het lezen en doen is net wat te makkelijk. Leiderschap is nog steeds een ambacht en de taal van transitie spreken is een uitdaging op zich.*
Van pauze naar playtime
Hoe voel je je wanneer iemand je op jouw fout wijst, slecht nieuws geeft of het niet met je eens is? Wees eerlijk, de meeste mensen hebben daar een hekel aan. Maar je kunt jezelf daarop trainen, geeft Edmondson mee.
Word een meester in op de pauzeknop drukken. Forceer jezelf om eerst te ademen voordat je antwoord geeft. Verander ondertussen van perspectief. Je bouwt aan een eerlijk, betrokken, ambitieus en lerend team (en organisatie). Als je fouten of problemen te horen krijgt, dan ben je dus een betere leider.
Executive Coaching
Coaching op het grensvlak van advisering & coaching. Ook welkom als je ‘wordt gestuurd’ door een ander. Of als je coaching onnodig, onzinnige of vaag gedoe vindt.
Thema’s zijn:
• impact, assertiviteit, profilering en macht van jezelf en anderen.
• als leider kwetsbaar durven zijn zonder kracht te verliezen.
• omgaan met verwachtingen van jezelf, managen van je energie en werkdrift.
• omgaan met complexiteit, conflicten en weerstand en je behoefte aan control.
• grenzen stellen en grenzen opgelegd krijgen.
• omgaan met werkdruk, stress en burn-out.
